یا علی مدد

طرح تحول اقتصادی

zamzame — Fri, 13 Nov 2009 09:53:18 GMT

آزمون بزرگ احمدی نژاد

قهرمان شدن یا ...

قسمت هایی از متن:

*طرحی که رییس دولت را به مجلس کشاند. مجلسی ها را مقابل دولتی ها قرار داد. باعث پهن شدن سفره شام مشترک مجلس و دولت جهت به تفاهم رسیدن آنها گردید. صدای کواکبیان را بلند کرد تا پیشنهاد رفراندوم را ارائه دهد.

قلم را به دست اصحاب اقتصاد داد تا با دولت و بر دولت بنویسند.

قیمت گوشت و تخم مرغ را افزایش داد. دلهره را در دل کاسب کار وطنی انداخت. صفحات روزنامه های همسو و غیر همسو با دولت را پر کرد.

* گروهی از کارشناسان صحبت از آماده نبودن زیرساختهای موجود در کشور کردند اما در تصمیم احمدی نژاد خدشه ای وارد نشد.

* این طرح همان طرحی است که خاتمی با همه نخبگان اقتصادیش آرزو اجرای آن را داشت.

*این همه باید می شد چرا که اینجا دیگر جای آزمون و خطا نیست.

* این طرح نامه به اوباما نیست که با تکنیک های رسانه ای بشود روی آن را پوشاند.

* اگر دولت احمدی نژاد موفق باشد و همانطور که او پیشبینی می کند تاثیر مثبت بر زندگی مردم داشته باشد از او یک قهرمان خواهد ساخت.

اما اگر خدای ناکرده این طرح ناموفق باشد و همان گونه که گروهی از کارشناسان منتقد دولت پیش بینی می کنند ...

در محضر معصوم

zamzame — Thu, 29 Oct 2009 12:57:18 GMT

میلاد امام رضا علیه السلام مبارک باد

*دست بوسی شرک است

من لا یقبل الرجل ید الرجل، فإن قبله یده کالصلاه له.

کسی دست کسی را نبوسد، زیرا به تحقیق بوسیدن دست شخص مانند نماز خواندن بر اوست.

*عقل حجت است

و قال له ابن السکیت: ما الحجه علی الخلق الیوم؟

فقال علیه السلام: العقل، یعرف به الصادق علی الله فیصدقه و الکاذب علی الله فیکذبه.

ابن سکیت به وجود مقدس گفت: امروزه حجت بر مردم چیست؟

حضرتش فرمودند: عقل، که به وسیله آن کسی که راستگوست از طرف خدا شناخته می شود و از او باور می کند و آنکه دروغگوست و او را دروغ می شمارد

به امید روزی که به برکت وجود مقدسش چاپلوسی از این سرزمین رخ بربندد و عقل حجت مردم گردد تا سیه روی شود هر که در او غش باشد

عدل ناصری

zamzame — Tue, 15 Sep 2009 18:47:30 GMT

صندوق عدل ناصرالدین شاه

لُرد گرزن سیاستمدار انگلستان در کتاب معروفش می نویسد:

بعداز مراجعت ناصردالدین شاه از سفر اول اروپا(1290-1873م) برای اجرای عدالت ورفع ظلم در ایران مقرر شد درهر محله معتبر وشهری یک صندوق عدل نصب کنند وکلیدآنها درنزد خود شاه باشد ومردم عرایض خودشان را وشکایتی را که از اعمال دولت دارند درآن صندوقها ریخته هرماه یک مرتبه آنها را در حضور شاه آورده وبه عرایض مردم رسیدگی کنند.این عمل به خوبی انجام شد وصندوقها فرستاده شده وباز نمودن آنها نیز درحضور شاه به عمل آمد ولی شکایتی درجوف آن صندوقها دیده نشد.

بعدها معلوم گردید که کسی از حُکام یا مامورین دولت دراطراف صندوقهای عدل، اشخاص مخصوص خودشان را پاسبان گذاشته و هرکس که به آن صندوقها تزدیک می شد فوری گرفتار وبه جزای خود می رسید که دیگر کسی جرات نکرده به آن صندوقهای عدل نگاه کند. این بود که صندوقها برای همیشه خالی ماندند.شهریار ایران نیز شاد خرم بود که کسی در قلرو شاهنشاهی گرفتار ظلم وتعدی نمی باشد.

«تاریخ رقابت سیاسی و انگلیس در قرن19،ج5،ص1398»

در حرم روح الله

zamzame — Thu, 10 Sep 2009 11:32:18 GMT

حرم احیا ندارد

می خواهند حرم امام را رنگ کنند

کوتاه و شک انگیز. تیتر اول تمام روزنامه های اصلاح طلب بود.

«مراسم شب های احیا در مرقد امام«ره»برگزار نمی شود.»

روزنامه اندیشه نو را برداشتم.خبر آنقدر نگران کننده بود که قبل ازپرداختن پول روزنامه همانجا کنار دکه به مطالعه آن پرداختم.

صفحه سه، کنار خبر های واکنش کروبی به ورود سپاه در مسائل سیاسی و پرونده کهریزک، داخل کادر سبز رنگ کوچکی نوشته شده بود:

«... برای نخستین بار در طول سالهای گذشته مراسم شب های احیا در حرم امام خمینی برگزار نمی شود. علت عدم برگزاری، مشکلاتی که حرم مطهر امام با آن روبروست ، اعلام شده است...»

این خبر به اندازه تمام وقایع تلخ پس از انتخابات، کامم را تلخ کرد. روزنامه های فردای آن روز(یکشنبه15 شهریور) فشار به بیت امام برای لغو سخنرانی آقایان سید محمد خاتمی و ناطق نوری را عامل اصلی برگزار نشدن مراسم دانستند؛ اما در بیانیه روابط عمومی آستان مقدس امام خمینی آمده است:

«متأسفانه امسال به واسطه مشکلاتی که حرم مطهر امام با آن روبروست از برگزاری مراسم روح بخش شب های احیا معذوریم.»

مگر در حرم امام چه «مشکلاتی» است که نمی توان مراسم احیا را در آن برگزار کرد؟

مسافرت آخر هفته به تهران فرصت را برای بررسی بیشتر محیا کرد.

شب، موقع خروج از تهران، راهی حرم شدیم. چند کیلومتر به حرم، گنبد و گلدسته ها نمایان شد. اطراف گنبد را داربست بسته بودند. مثل قفس های مخروطی شکل. رنگ گنبد تغییر کرده است.دیگر رنگ گنبد امام زرد طلایی نیست.سفید است انگار که رنگ از رخ گنبد پریده باشد. روی گلدسته ها چند نورافکن کوچک سوسو می کرد. نور آن حتی به پایین گلدسته ها هم نمی رسد.

چکیده تاریخ

zamzame — Wed, 09 Sep 2009 08:43:18 GMT

مملکتی که شما وزیرش باشید...

اقبال چرا به رم رفت؟او پس از پنجاه سال تدریس و تحقیق و شاخصیت در کرسی تاریخ ایران، پنج سال مجله یادگار را منتشر ساخت که در حکم زن و فرزند او به شمار می رفت و یکی از فصول مهم تدوین تاریخ ایران است. یکروز صبح که از خواب بیدار شد از رادیو شنید کسانی که کارمند دولت هستند نمی توانند صاحب امتیاز مجله باشند.طبعا خود به خود امتیاز مجله «یادگار» لغو شده بود. او به دفتر وزیر آموزش و پرورش وقت(گویا مرحوم دکتر زنگنه که بعد ها کشته شد)رفت. وزیر باکمال احترام به او توضیح داده بود که قانون اینطور گذشته است و شما چون از دولت حقوق می گیرید نمی توانید امتیاز مجله داشته باشید. مرحوم اقبال گفته بود: هیچ راهی نیست؟

دکتر زنگنه گفته بود: چرا،یک راه است.می توانید امتیاز را به نام همسر خود بگیرید و مجله را منتشر کنید.

مرحوم اقبال گفته بود:لابد شما می دانید که من همسر ندارم و بی سروسامان زندگی می کنم. دکتر زنگنه گفته بود: می توانید امتیاز را به نام کسی دیگری که مورد اطمینان خودتان باشد؛ مثلا، کلفتی، نوکری، باغبانی وامثال اینها بگیرید.

مروم اقبال گفت: نه کلفت دارم نه نوکر و باغبان. سپس خشمگین از جای بر خاسته وگفته بود: مملکتی که شما وزیرش باشید ودر آن مملکت برای کلفت و نوکر وباغبان حق روزنامه نویسی وجود داشته باشد وبرای استاد دانشگاهش چنین حقی نباشد جای ماندن عباس اقبال نیست.

از همانجا درآمد وعازم خارج شد.البته وزارت فرهنگ برای آنکه گند قضیه درنیایدمرحوم اقبال رابه عنوان رایزن فرهنگی ایران در رم برگزید وصنار حقوق بازنشستگی اورا فرستاد.

توهن به بزرگان برای بزرگ شدن

zamzame — Sat, 22 Aug 2009 19:19:18 GMT

توهین به بزرگان

سقوط در زباله دان تاریخ است

قسمتهایی از متن

* و مصونیت داشتن توهین کنندگان این فساد کبیر را نهادینه کرده است.

* آنچه تاسف را به ماتمی جانسوز مبدل کرده است گسترش دایره توهین ها به سمت و سوی مراجع دینی است.

* ناسزا گویی برخی آقایان در رسانه های رویین تن به مرجعیت دینی و بزرگان نظام و فحاشی آنها که شهوت قدرت طلبیشان زمام عقل و ادب را از کفشان ربوده مرا به بیان خاطره ای از دوران دانشگاه وادارکرد.

* اما وقتی که به پیش یکی از استادان ادبیات گلایه بردم، لبخندی زد و گفت: اینها فکر می کنند که حافظ با برگزار نشدن این همایش نابود می شود. نمی دانند که حافظ بزرگ است و این ماییم که باید بزرگی را از او بیاموزیم.

* ای کاش آقایان هم می دانستند که توهین هیچ بزرگی را کوچک و هیچ کوچکی را بزرگ نمی کند.

* به زودی زباله دانهای تاریخ هم از پذیرش نام آنها خودداری خواهد کرد.

اشک پدر

zamzame — Thu, 20 Aug 2009 13:14:18 GMT

دختران با کلاسی که پدر ها را نمی شناسند

این گزارش رابه جناب دکتر سعید خیرخواه استاد عزیز دانشگاه آزاد اسلامی کاشان تقدیم می کنم . سخنان زیبای ایشان در یکی از کلاسها انگیزه ای برای تهیه این گزارش شد .

قسمتهایی از متن

اما نمی شد به همین راحتی از کناراشک های یک مرد گذشت. مردها خیلی کم گریه می کنند و وقتی گریه می کنند حتما اتفاق درد ناکی رخ داده است

مگه نشنیدی، میگم نه، نه مرضی ندارم که بروم بیمارستان ،برین، چی از من می خواهین،همه تون سر ته یک کرباسین

والا ما که درس هم نخواندیم حداقل این قدر شعور داشتیم که به بزرگتر احترام بگذاریم مگه چی یاد شما میدن این چه درسیه که هر چی می خونید...»

نزدیک خیابان دانشگاه که رسیدیم،صدایش را بلند کرد و گفت میگم نگه دار،آخه من جلوی دانشجو ها آبرو دارم

سعدی چه زیبا پاسخ این با کلاس ها را می دهد:

وقتی به جهل جوانی بانگ بر مادر زدم،دل آزرده بکنجی نشست و گریان همی گفت:مگر خردی فراموش کردی که درشتی میکنی؟

گفتگو با ستار( تقدیم به استاد محمد دهقانی)

zamzame — Sun, 16 Aug 2009 16:56:18 GMT

آرزوهای بزرگ مردان کوچک

همه جا روشن بود.روی سبزه ها کمی راه رفت،به آسمان نگاه کرد.»

درخیابان شهید رجایی کاشان،خیابانی که دوطرف آن را مغازه ها و پاساژهای چندطبقه احاطه کرده است، مقابل بزرگترین پاساژ استان اصفهان، قسمتی از پیاده رو رابرای به دست آوردن خرج تحصیلش انتخاب کرده است.ترازوی کوچکی راکه تمام سرمایه اوست،جلوی پاهایش گذاشته و کتاب فارسی و دفتر املایش را روی زانو گرفته است.گهگاه دستهایش را که ازشدت سرما بی حرکت می ماند،زیرکاپشن خاکی رنگ می برد و بعد از چنددقیقه قلم را به دست میگیرد.محمد می خواند و ستار می نویسد.

-می آیی باهم بازی کنیم ؟

-البته،من هم می خواستم با یک نفر بازی کنم.

از او می‌ پرسم، چه می کنی؟

zamzame — Sun, 19 Jul 2009 18:08:10 GMT

آقای ؟

سلام

با اینکه سووال شما صریح بود و پرسیدن آن هر مصاحبه شونده ای را ناراحت می کرد با این حال قصد داشتم به عنوان آخرین سووال مصاحبه از جواد کاظمیان بپرسم. اما متاسفانه اطرافیان ایشان فرصت مصاحبه را فراهم نکردند. دیروز ایشان به دبی رفت. در بازگشت سووال شما را خواهم پرسید.

نامه ای برای استاد

zamzame — Thu, 16 Jul 2009 20:06:18 GMT

استاد؛

لطفا روزنامه نگار نشويد

قسمتهایی از نامه

*و چه لذتی داشت وقتي كه تاريخ بيهقي به حسنك وزير مي رسيد و درس حافظ به گرفتن عيار نقدها ( نقدها را شود آيا كه عياري گيرند/ تا همه صومعه داران پي كاري گيرند). وقتي كه وارد ماهنامه طوبي شدم فرصتي محيا شد تا استادان گاهي نگاهي به من انداخته و به نقد مطبوعات بپردازند. يكي از اين استادان بزرگوارشما بوديد، عزيز فراموش ناشدني، جناب آقاي دكتر مدرس زاده.

* معتقد بوديد، كاشاني كه 200 سال قبل روزنامه داشته است حد اقل بايد امروز چند هفته نامه داشته باشد.

*دكتر مدرس زاده از علاقه اش به روزنامه نگاري سخن مي گفت و دانشجويان را به آن تشويق مي كرد. او مي گفت يك روزنامه نگار به راحتي مي تواند افكارش را در جامعه ترويج كند.

*و امروز حرفهاي زيادي با استاد دارد. دردهاي زيادي كه اگر زبانش در دهان باز بسته و بال مرغ آوازش شكسته نبود از آن سخن مي گفت. دردهايي كه اگر چامه و چكامه بود ، به رشته سخن در مي آورد.